علي بن الحسن الطبرسي (مترجم: هوشمند و محمدى)
35
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى)
تكذيب كنند واگذار ) . و نيز فرمود : ( دفاع كن بدان چه نيكوتر است نسبت به بدى ، تا به ناگاه آنكه ميان تو و او دشمنى است گويا دوستى صميمى شود ، و بر نخورند به آن بجز آن كسانى كه صبر كردند و بر نخورد به آن مگر صاحب بهرهء فراوان ) . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله صبر كرد به حدّى كه به او وصلههاى بزرگى چسباندند ( مانند ساحر ، مجنون ، كذّاب ) و او را به آنها متهم كردند ، همه را به سختى تحمل نمود ، و خداوند عزّ و جل اين آيه را نازل فرمود : ( به تحقيق مىدانم كه تو از آنچه مىگويند دلتنگشدهاى ، پس پروردگارت را تسبيح كن و از سجدهكنندگان باش ) . سپس حضرتش را تكذيب كردند و او به خاطر اين امر غمگين شد ، سپس خداوند عزّ و جل اين آيه را نازل فرمود : ( به تحقيق مىدانم كه حرفهايشان تو را اندوهگين مىكند ، بدرستى كه آنها ( در واقع ) تو را دروغگو نمىشمارند ، بلكه ستمكاران آيات ما را انكار مىكنند ، به تحقيق چه بسيارند رسولانى كه پيش از تو تكذيب شدند ولى در مقابل صبر كردند و اذيّت شدند تا يارى ما به آنها رسيد ) . پيغمبر صبر و شكيبايى پيشه نمود ، سپس آنها از اين هم تجاوز نمودند ، و وقتى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نام خداى تبارك و تعالى را به زبان آورد او را تكذيب نمودند ، پيغمبر فرمود : من بر خودم و خاندانم و آبرويم صبر نمودم ، ولى نسبت به اينكه آنها ذكر معبودم را تكذيب كنند صبر ندارم ، لذا خداوند عزّ و جل اين آيه را نازل فرمود : ( ما آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست در شش روز آفريديم ، و هيچ خستگى به ما نرسيد ، پس تو بر آنچه مىگويند صبر كن ) ، پيامبر در همهء حالات صبر كرد ، سپس به او بشارت ائمه و توصيف آنها به صبر داده شد سپس خداوند جلّ ثناؤه فرمود : ( آنها را ائمه قرار داديم تا به امر ما ديگران را هدايت كنند ، زيرا آنها صبر نمودند و به آيات ما يقين داشتند ) . در اين هنگام رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : منزلت صبر نسبت به ايمان بمانند منزلت سر نسبت به بدن است ، پس خداوند از او تقدير نمود و اين آيه را بر او نازل فرمود : ( بهترين فرمايش پروردگارت بر بنى اسرائيل بواسطهء صبر كردنشان عملى شد ، و آنچه را فرعون و قومش مىساختند ، و به دستگاه خود مىگستراندند واژگون ساختيم ) . بعد فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : اين مژده و انتقام است ، سپس خداوند براى او كشتن مشركين را مباح كرد و اين آيه را نازل كرد : ( مشركين را هر كجا يافتيد بكشيد ، و آنها را بگيريد و محاصره كنيد و در هر كمينگاهى بر سر راهشان بنشينيد ) . سپس خداوند آنان را بر زبان پيغمبرش و دوستان پيغمبرش مورد لعن قرار داد ، و آن را ثواب شكيبائيش قرار داد به علاوهء آنچه در آخرت برايش ذخيره كرد . پس هر كس شكيبائى كند و از خدا طلب تقرب نمايد از دنيا خارج نمىشود تا اينكه خدا ديدهء او را در بارهء دشمنانش روشن كند به علاوهء آنچه در آخرت برايش ذخيره نموده .